Teun, een primitief boertje, woont met haar dieren in een hutje aan de rand van stad. Na een lange koude winter breekt het eerste zonnestraaltje door.

Het is lente! Het is mooi weer, het is zacht en de lucht zindert van blije verwachting. De vogeltjes fluiten, de kippen leggen een ei, de koe loeit, de haan kraait, het varkentje knort, vliegjes vliegen en de bijtjes bijen dat het een lust is.Werk aan de winkel. Alle spullen moeten gelucht, gematteklopt en schoongemaakt.

Het huis heeft een verfje nodig en het bankje buiten is helemaal scheefgezakt! Plantjes en zaadjes moeten in de grond  gestopt. Intussen vragen de dieren ook aandacht: varkentje wil gewassen, koetje wil gemolken en de kippen willen eten. Teun heeft het er maar druk mee: “Al die eigenwijze beesten!” Tok tok tok!  “Potjandorie, wat nu weer?” Hé, een ei, waar hoort die  dan bij? Het is geen kippenei. Zo’n ei heb ik nog nooit gezien. Is het misschien een koeien-ei? Nee, knort Boe de koe! Ook niet van mij, kakelt varkentje Knor! Wat is er aan de hand? Alle dieren zijn in de war! Is het misschien een tover-ei?Help! Wat nu, loeit boer Teun.

We vinden het belangrijk om de kinderen te laten zien dat niet alles vanzelf gaat. De voorstelling zal vooral gekenmerkt worden door de begrippen eenvoud, oergevoel, simpelheid. Ze is tevreden met weinig.

We zien Teun genieten van kleine dingen, een tevreden mens die ondanks de oprukkende herrie de rust zelve weet te blijven.

Leeftijdsindicatie van de voorstelling: 2 t/m 6 jaar.